0

Ang Mag Kapatid Na Batang Pulubi

Ang Mag Kapatid Na Batang Pulubi
Place: Quiapo Manila.
Author: Andrew Omar M. Rosas
Ang Mag Kapatid Na Batang Pulubi
By:
Andrew Omar M. Rosas
Chapter 1
Si Jonas at Kevin Gonzales, Ay kinuwento nya. Ang Kanyang karanasan. Noon Bata pa sya. Sa Hawak ng mahigpit nilang Ama. Na Si Jhon.
Sa na kapulot. Sa kanila na Mayaman na mag asawa na. Sila Hinda at Kenneth. Na Subrang mabait at tinutulungan sila mag kapatid. Noon Bata pa sila at hanggang ngayon na binata na silang dalawa.
Dahil Si Jonas, Ay na sa 21 years old at Si Kevin ay na sa 18 years old na.
Na kalipas ng 15 taon..
Noon 2015 ay na sa edad sya na 7 years old at Ang kapatid naman nya. Ay na sa 5 years old. Ay pinalimos na sya. Ng kanyang
Ama na subrang higpit sa kanya. Noon bata pa sya. Dahil ang Kanyang Ina. Ay nag tratrabo ito. Sa kanilang lugar. Sa Quiapo Manila. Para mabuhay sila. Pero Ang Papa nya. Ay Subrang Tamad. Kaya Ay Nagagalit na sya. Sa kanyang Ama. Dahil puro inum ng alak at sigariyo o iba pa.
Hanggang sa pag uwi ng kanyang Ama. Sa kanilang bahay. Ay Nakita sila ng kanyang Ama..
Dahil Para gumawa ng paraan ito. Na Para ma kapera sya. Kaya na isip nya. Na gamitin nya. Ang dalawang Anak nya na dalawa. Na lalaki. Na mag palimos. Sa Tabi ng Simbahan. Sa May Over Pass. Sa Quiapo Manila.
Ay Ito Para ma ka pera ito.
Ito Ang Buong Kuwento at pag uusap nila na mag Ama.
Si Jhon, Ay subrang nagalit at na iinis. Dahil talo sya.. Sa kanyang bisyo na sugal. Sa kanilang lugar. Kaya sa Pag dating sa bahay nya. Ay pinag initan nya. Sa galit nya. Ang dalawang Anak nya. Na Sila Jonas at Kevin. Dahil Para makapera sya.
Ito Ang Sabi nya sa kanyang Anak na panganay. Na Si Jonas.
“Jonas, Lumapit ka sa akin.. Dahil may sasabihin ako sayo.”
“Ano po iyun Pa at Bakit po Pa?”
Ang mga puntong tanong nya. Sa Kanyang Ama.
“Jonas, Basta. Lumapit ka?”
Ang Sabi at medyo na galit na ito. Sa kanya.
“Pa, Lasing na kayo. Kaya matulog na lang kayo dito. Sa Bahay.”
“Bakit Ang kulit mo?”
“Ayoko matulog..”
Si Jonas, Ay Biglang inatak sya ng kanyang Ama.. Sa palapit. Sa kanya.
Dahil Para sabihin ito.
“Jonas, Sabi ko lumapit ka. Dahil may sasabihin ako sayo. Kaya wag kang matigas ang ulo!”
Ang galit sa kanya. Ng kanyang Ama.. Habang sinasabi nya ito. Sa kanya.
Kaya Ang Ginagawa nya. Ay Lumapit ito. Sa kanyang Ama.. Dahil Para sundin. Ang pinapautos. Sa kanya.
Ito Ang Sabi at tanong nya.. Sa kanyang Ama.. Na Si Jhon.
“Pa, Ano po iyun? Ang pinapautos nyo po sa akin?”
Sumagot naman. Ang Kanyang Ama. Na Si Jhon.
“Jonas, Na Saan Ang kapatid Mo Si Kevin?”
Sumagot naman. Si...


Jonas. Sa kanya.
“Pa, Natutulog po. Dahil ay pagod sya. Pag lalaro nya kanina.”
“Gisingin mo. Dahil may importante tayo pupuntahan. Na mahalaga.”
“Habang wala pa. Ang Mama mo.”
Ang Sabi Ni Jhon. Sa kanya. Ang Kanyang Ama.
“Itay, Saan po tayo pupunta?”
Ang Puntong Tanong nya.
“Basta!!! Sa akin na lang iyun.”
“KayaTara na umalis na tayo at Sama mo na ang kapatid mo. Dahil Para hindi tayo magabihan.”
Kaya Si Jonas, Ay sa murang edad nya. Ay sunod sunod parin sya. Sa kanyang Ama. Dahil ay Takot pa ito. Sa kanyang Ama. Na Si Jhon.
Na Subrang mahigpit ito. Sa kanilang mag kapatid at Sa Mama nya.
Kaya Ang Kapatid nya bunso ay kinakarga nya. Papunta. Sa pupuntahan nila.. Sa Quiapo Manila..
Sa May Simbahan.
Ito Ang Tanong nya. Sa Kanyang Ama.
“Pa, magsisimba ba tayong lahat dyan? Sa Simbahan?”
Ang punting tanong nya. Sa kanyang Ama.
Ito Ang Sagot nya.
“Hindi.”
“Pa, Kung hindi tayo mag sisimba dyan.”
“Bakit tayo nandito sa may tabi ng Simbahan? Sa Quiapo?”
Ang kadugtong ng tanong nya.
Kaya Sumagot. Ang Kanyang Ama. Sa kanya.
“Dahil dito kayo mag tratrabaho. Sa Quiapo Manila.”
“Bilang mag mamalimos kayo. Dito sa may over pass. Sa hagdan.”
“Kaya Umayos kayo. At mag Maka awa kayo. Sa mga dumadaan dito. Dahil Para makapera tayo. Kung hindi nyo ito gagawin. Ay masasaktan kayo mag kapatid at Ang mama mo.”
Kaya Si Jonas, Ay nabigla sa sinabi ng kanyang Ama. Tungkol sa balak na pananakit. Sa kanya at Ang kapatid nya o ang kanyang Ina..
Kaya Ang ginagawa nya. Ay nag malimos na lang sya. Sa Daan. Dahil Para hindi sila saktan. Ng kanilang Ama. Na Si Jhon.
Kaya ito na lang. Ang Sabi nya. Sa kanyang Ama. Na Si Jhon.
“Opp!!! Pa.”
“Susundin ko po. Ang utos nyo. Basta wag nyong saktan ang aking kapatid at aking mama.”
Kaya Nagustohan. Ang sagot. Ni Jonas. Sa papa nya.
Ito Ang Sagot o sinabi. Sa kanyang Ama.
“Okay!!! Kung Ganun.”
“Dahil Kung wala kayo na uwi ng pera. Ay malalagot kayong lahat.”
Kaya sa bandang huli ng pag uusap nilang mag Ama.
Ay Iniwan na sila. Sa Gilid ng hagdan. Sa may Over pass. Sa Tabi ng Simbahan. Sa Quiapo Manila.
Na Sila Jonas at Ang kapatid nya. Ay Subrang na kakaawa na bata. Dahil sa murang edad nila. Ay pinag tratrabahohan na silang dalawa. Ng kanyang Ama.. Na Hindi Alam ng kanyang Ina..
Na Akala ng kanyang Ina.. Ay inaalagaan sila ng kanyang Ama.. Na Si Jhon. Pero Ang Totoo Hindi Para.
Sa Aking Kuwento ay puno ng aral ito. Dahil Tungkol ito sa isang Ama. Na pabaya. Sa kanyang mga Anak. At inaabuso nila. Ang ganun edad na bata.
Kaya Ang Tanong Malalaban ba ang Kanyang Ina? Ang Tungkol dito o mag papatanga ang kanyang Ina? Na Si Mona?
Kaya Aabangan nyo ito. Sa Susunod na Chapter 2
Page 1


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *